ไม่ว่าเค้าจะเป็นใครก็ตาม...แต่คนที่ค้นพบวิธีการชงกาแฟคนแรกคนนี้คงภาคภูมิใจมากถ้า ได้รู้ว่าเค้าได้ทำให้การชงกาแฟกลายเป็นที่รู้จักและชื่นชอบของคนทั่วโลกได้...กรุ่น...กลิ่นกาแฟ... ความหมายมากมายแล้วแต่จะจินตนาการบ้างก็คิดถึงรสชาติกลมกล่อม บางคนก็ คิดถึงอดีตอันหอมหวาน อีกมากมายที่คิดถึงความผ่อนคลายภายใต้บรรยากาศที่แตกต่าง กันไปของร้านกาแฟแต่ละร้าน...

ส่วนประกอบของกาแฟ 1 แก้ว...

กาแฟ => ขม

นม => มัน

น้าตาล => หวาน

ทั้งหมดทั้งมวลนี้ผสมให้เข้ากันแล้วแต่ความคุ้นเคยและชื่นชอบของแต่ละคน...ก็จะได้กาแฟหอมๆออกมาให้ได้ลิ้มรสกัน

....แต่กาแฟเปล่าๆไม่อร่อยหรอกครับมันขมแต่ในความขมของมันก็มีเสน่ห์รุนแรงพอที่จะทำให้เราใช้เป็นส่วนประกอบหลักในกาแฟ 1 ถ้วยที่เราดื่มกัน

...คงคล้ายๆชีวิตของเราหลายคนที่อาจจะเจ็บปวดจากความขมขื่นจากเรื่องร้ายๆในชีวิตมากมาย แต่ลองดูสิครับ...ลองเอาความขมขื่นในชีวิตมาคนให้เข้ากับความสุขความสมหวังที่มี ตามอัตราส่วนที่คุ้นเคย...บางครั้งชีวิตที่คุณคิดว่าร้ายๆอาจจะกลับกลายเป็น กาแฟ หอมๆแก้วนึงที่คุณจะปฏิเสธไม่ได้ว่า...

...กลิ่นของกาแฟแก้วนี้ช่าง...กรุ่นนนนเหลือเกิน....

ขอให้พรอันประเสริฐย้อนกลับไปหาผู้ที่ดื่มกาแฟแก้วแรกของโลก...ให้มีแต่ความสุขไม่ว่าจะอยู่ในภพใดๆ

ย้อนกลับไปไม่ต่ำกว่า 8 ปี (ไม่แน่ใจเหมือนกัน)... มีหนังประทับใจอยู่เรื่องนึงที่ทุกวันนี้ก็ยังหวนคิดถึงอยู่บ้างบางเวลา รายละเอียดปลีกย่อยจำไม่ได้ แต่ความประทับใจที่ยังกรุ่นอยู่เวลาคิดถึงคือเพลงตอนจบของหนังเรื่องนี้...เพลง "YOU AND ME SONG" ในหนังเรื่อง "ROMEO AND JULIET" เวอร์ชั่นที่ลีโอนาโด เล่นคู่กับ แครล์ เดนส์ ตัวเนื้อเรื่องก็อย่างที่รู้ๆกันอยู่เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักต้องห้ามระหว่าง 2 ตระกูลที่ไม่ถูกกันสุดท้ายรักจบลงด้วยความเศร้า....ค่อนข้างจะเป็นบทประพันธ์ที่รันทดใกล้เคียงกับชีวิตจริงมากกว่านิยายอื่นๆที่มักจบด้วยความรักที่สุขสมหวังระหว่างนางเอกและพระเอกที่เคยเห็นเคยดูกันมา...

กลับมาที่เรื่องของเพลงกันต่อ ตามเนื้อเพลงข้างล่าง You and Me Song เป็นเพลงที่ความหมายขัดกับตอนจบของเรื่องอย่างชัดเจนเนื่องจากในตอนจบของเรื่องพระเอกกับนางเอกก็ไม่ได้กลับมาใช้ชีวิตร่วมกันอย่างที่หวังแต่ในเนื้อเพลงกลับบอกเล่าถึงการมีชีวิตคู่ร่วมกันชีวิตที่มีเพียงแค่เธอกับฉัน ไม่ว่าจะทะเลาะกันสักกี่ครั้งจะไม่เข้าใจกันกี่หนแต่ทั้งคู่ก็รู้อยู่ว่าสุดท้ายก็จะมี"เรา"อยู่เหมือนเดิม จำได้ว่าในฉากที่เพลงนี้เล่นอยู่เป็นฉากที่ลีโอนาโดนั่งอยู่บนหลังคาแล้วภาพก็แพนออกไปในเมืองเหมือนนกที่กำลังบินออกไปอย่างไม่มีจุดหมาย...ยิ่งทอดอารมณ์ความรู้สึกให้ยิ่งเศร้าไปกันใหญ่...เหมือนกับว่า โรมิโอ ยังคงจมอยู่กับความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริง เค้าจะต้องอยู่อย่างนี้ไปอีกนานเท่าไหร่ทรมานอีกแค่ไหนเมื่อคนที่เค้าฝันไว้ว่าจะมีชีวิตร่วมกันจนแก่จนเฒ่าไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้อีกต่อไปแล้ววว...

Always when we fight
I try to make you laugh
Until everything's forgotten
I know you hate that

ba ba ba ba ba ba ba ba
ba ba ba ba ba ba ba ba

Always when we fight
I kiss you once or twice
And everything's forgotten
I know you hate that

I love you Sunday sun
The week's not yet begun
And everything is quiet
And it's always

You and me - always - and forever
You and me - always - and forever

ba ba ba ba ba

It was always
You and me always

You tell me I'm a real man
And try to look impressed
Not very convincing
But you know I love it

Then we watch TV
Until we fall asleep
Not very exciting
But it's you and me
And we'll always be together

You and me - always - and forever
You and me - always - and forever

ba ba ba ba ba

It was always

You and me - always - and forever
You and me - always - and forever

ba ba ba ba ba

It was always

You and me - always - and forever
You and me - always - and forever

ba ba ba ba ba

ใครจะรู้มั๊ยยว่าแล้วตอนจบในความฝันดีจะเป็นยังไง?

หลังจากที่ตื่นขึ้นมาเรื่องราวที่ต่อเนื่องในความฝันดีจะยังเป็นความสุขสมหวังอยู่หรือเปล่า อึดอัดใจบอกไม่ถูก...บางครั้งสิ่งแวดล้อมก็ทำให้สถานการณ์ย่ำแย่ บางครั้งก็สร้างสรรค์ช่วงเวลาที่สวยงาม...ไม่มีใครหรอกที่อยากจะตื่นขึ้นมาจากความฝันถ้าฝันนั้นเป็นฝันดีที่แสนมีความสุข...แต่ใครจะฝ่าฝืนธรรมชาติได้ คนเราต้องหลับ และคนเราต้องตื่น...ดังนั้นจึงไม่แปลกเลยถ้าเราจะต้องเจ็บปวดเวลาที่เราต้องออกจากความฝันดีมาเผชิญกับความจริง...

ฝันดีของผม...ถ้าเจอกันอีกครั้งคุณจะยังยิ้มให้ผมมั๊ยยยย...หรือแม้แต่ถ้าผมต้องหลับอีกครั้งผมจะได้เจอกับคุณฝันดีมั๊ยยย

เจ็บปวดหัวใจ และทรมานเหลือเกินถ้าต้องบอกว่าผมจะ

ไม่ได้เจอคุณฝันดีอีก...เจ็บปวดจนไม่อยากหลับอีกต่อไป...