ใครจะคิดว่าความฝันจะจบลงเร็วขนาดนี้...แต่ไม่คิดว่าตอนสุดท้ายฝันดีก็ไม่อยากจะเป็นแม้กระทั่งเพื่อนกับเรา...เราเข้าใจว่าเวลาจะทำให้อะไรๆมันดีขึ้น...แต่ฝันดีรู้มั๊ยว่าเราเคยคิดว่าเราจะเป็นเพื่อนกับฝันดีได้ตลอดไปเรา...ฝันดีไม่จำเป็นต้องอยู่ตรงนี้ตลอดไปกับเรา
เราแค่อยากจะรู้สึกว่าฝันดีคือเพื่อนที่เราสามารถเปิดหัวใจคุยด้วยได้...
เราไม่ได้อยากครอบครองฝันดี แต่เราอยากมองเห็นฝันดีมีความสุข....ฝันดีจะเข้าใจบ้างมั๊ย...ว่าเราอยากจะรู้สึกดีๆกับฝันดีตลอดไป...ก็เท่านั้นเอง
อยู่กันคนละภพ...เหตุไดหนอจึงได้พบสบตา...
....ฝันดีของฉัน...วันนี้ฉันเห็นเจ้าฝันดี...ฝันดีดูร่าเริง...ฝันดีดูแข็งแรง...ดีใจจังที่ฝันดียังส่องสว่าง...ฝันดีส่องสว่างขนาดนี้...วันนี้ฉันให้ดวงจันทร์ได้พักเลยหละ...
"พี่ดวงจันทร์จ๋า...วันนี้พี่ดวงจันทร์พักผ่อนน่ะ...ให้พักร้อนหนึ่งวันเพราะวันนี้ฉันเห็นแสงของฝันดีได้อย่างชัดเจน....ฝันดีเค้าสว่างมากเลยหละพี่ดวงจันทร์...สว่างจนฉันสามารถเห็นแสงของเค้าที่ฉันเคยขอร้องให้พี่ดวงจันทร์สะท้อนมาให้ดู...."
แต่กลัวจัง...กลัวจะไม่ได้เห็นแสงของฝันดีอีก...ถ้าถึงวันที่ฉันไม่สามารถเห็นแสงของฝันดีได้แล้วพี่ดวงจันทร์ช่วยบอกฝันดีด้วยนะ...ว่า.......
"คิดถึงฝันดี"
เคยยึดติดกับอะไรสักอย่างจนไม่เป็นตัวของตัวเองมั๊ยย!!!
เคยคิดว่าเวลามีค่าจนไม่อยากให้มันผ่านไปเร็วขนาดนี้มั๊ย!!!
กลไกการทำงานของมนุษย์นี่ก็แปลก มนุษย์สามารถสร้างสิ่งของต่างๆที่ซับซ้อนและยุ่งยากได้
...สามารถทำลายสิ่งก่อสร้างใหญ่โตเป็นหลายๆสิบเมตรได้...
แต่กับแค่ความทรงจำ...
ทำไมมันช่างมีอิทธิพลเหลือเกิน ความทรงจำเกิดจากอะไร เรื่องบางเรื่องที่อยากจำเรากลับจำมันไม่ได้
เรื่องบางเรื่องที่ไม่อยากจำไม่ว่าจะทำเช่นไรมันก็ยังคงค้างคาอยู่ภาพมันชัดเจนประหนึ่งเหมือนว่าพึ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา...
จะต้องทนเจ็บทนทรมานกับมันไปนานสักเท่าไหร่...
ใครสักคนช่วยสร้าง"อุปกรณ์ล้างความทรงจำ"ให้ที ชีวิตของเราอาจจะสมบูรณ์กว่านี้ก็ได้ถ้ามีอุปกรณ์ชิ้นนั้น
เลือกลบส่วนที่จะทำให้หัวใจหม่นหมอง เลือกลบส่วนที่จะทำให้ชีวิตท้อแท้ เหลือไว้แต่ความทรงจำที่สวยงาม...
เราจะได้จากโลกนี้ไปพร้อมกับรอยยิ้มและความทรงจำที่สวยงาม...
